PITAGOREJSKIE ŻYCIE
BADACZY SYSTEMOWYCH
Operacyjny wyraz filozofii
Nowej Ery

”Badacze systemowi to ludzie, którzy w optymalizacji połączonej z paradygmatem systemowym upatrują panaceum na dolegliwości życia osobistego i zawodowego, indywidualnego i społecznego, w perspektywie zarówno doczesnej, jak i wiecznej (...). Relację między badaczem systemowym a analitykiem systemów pokażemy na przykładzie badania systemu energetycznego. To naturalny obiekt zainteresowania ich obu, z tym że badacz systemowy, nawet jeśli jest uczestnikiem takiego systemu, to dystansuje się od niego i stawia na zewnątrz (...), analityk systemów zaś jest wewnętrznym uczestnikiem systemu uwikłanym w szczegółową, merytoryczną działalność operatora (...).
Pisząc o poglądach New Age’u - Nowej Ery, Ery Wodnika - nie można jednakże mówić o jakimś jednolitym kierunku czy sposobie widzenia (...).
Światopogląd Nowej Ery w dużej mierze wypromowała tematyka ekonomiczna (...). Proponowany przez Nową Erę, w tym również zgodny z myśleniem badacza systemowego, jest nowy paradygmat w mikro- i makroekonomii (dzisiaj na zachodzie weszło to do programu partii politycznych i jest przez nie eksponowane): powrót do umiarkowanej konsumpcji, współpraca i wzajemna pomoc, ekologiczna wrażliwość, wykorzystanie intencji i nieformalnych inicjatyw, decentralizacja przedsięwzięć gospodarczych i handlowych„ - fragmenty książki.